N Olur Bağışla Beni

Hep isyânla geçirdim, vaktimi bunca zamân

Ne cürümler işledim, mel'ânetim pek yaman

Geldim, kapına durdum, dilenirim el-amân

Çok mahcûbum Yâ Rabbî, n'olur bağışla beni...

Söylenecek sözüm yok, varmaz ki buna dilim

Kabahâtlerim büyük, su götürmez bir milim

Karşında boyun büktüm, kaldırıp iki elim

Çok pişmânım Yâ Rabbî, n'olur bağışla beni...

Aczimi unutup da, Zâtın'ı hiçe saydım

Emrin'e aldırmayıp, dâim Nehyin'e kaydım

Nâdimim ama şimdi, günâhlarımdan caydım

Tevbekârım Yâ Rabbî, n'olur bağışla beni...

Mağlûb oldum nefsime, isteklerine kandım

Üç günlük hayât zevki, hiç bitmeyecek sandım

Boşa geçen günlere, bir âh çekip de yandım

Çok üzgünüm Yâ Rabbî, n'olur bağışla beni...

Âsî, dîvâneymişim; Buyrukların'a karşı

Yazık, aldattı beni, Dünyâ denilen çarşı

Gözümden akan yaşa, şâhid tuttum bak Arş'ı

Çok mahzûnum Yâ Rabbî, n'olur bağışla beni...

NAFTALİN

Eksik olan

bir yanı vardı aşkımızın

bir filminde

üç beş figüran dövüp

ata binmemesi

gibi cüneyt arkın'ın

Haberin olsun

vermedim eskiciye

yırtık ayakkabılarımı

nasıl ayrılırım ki onlardan

kapınızın önünde

az mı çıkarıp

giymiştim

Naftalinledim bende kalan yün kazağını

söylemiş miydim size

naftalin

ki güvelere karşı kullandığı

kimyasal silahıdır

anıların.

NARA BENZERDİN

Nara benzerdin bir zamanlar, çoktun! N'oldu

Sana! Kırk atlı çıkardın dağa, yüz atlı

İnerdin dağdan. Kurşun bitmez tabancanda,

Atın şahlanır, kırbacın ıslık çalardı.

Miçoydun isteyince, kaptandın, korsandın;

Martıydı, buluttu, engindi yamacında.

Şarap fıçılarına yaslanır limanda,

Doğudan batıya usulca kayıp giden

Mavna dizilerine bakardın Zaman'ın.

Avcıydın, eski taşlara sinmiş günleri,

Tavşan yakalar gibi, çeker çıkarırdın

Kulağından. Bizans surları doruğundan

Bir Osmanlı vakti düşerdi ellerine.

Aşınmış tahtalara sürerdin yüzünü.

Hani paslı kancalarla çiviler! N'oldu

Damında kediler sevişen ev, rüzgârın

Tuzlu tüylerini döktüğü arka sokak!

Yitirdi çoktan düşlerindeki çocuklar,

Kumsala çekilmiş ölü kayıklar gibi,

Gecesiz gözlerinde yeşil ya da mavi

Bir güneşe benzer o öfkeyi! Kırıldı

İnce belli bardaklar. Küpeçiçekleri

Kavruldu gitti tozlu camların ardında.

Kenar semtleri İstanbul'un! Sisli, ılık

İlkyaz günleri! Cumbalar, şahnişler! Kızın

Yüzü, atın boynu, arabanın dingili

Bir kahve peykesinde verirdi kendini.

Duvar sürüp gider sessizliğin boyunca.

Ordan bir perdenin gülü, burdan bir zakkum

Dalı, sevinçler, aşklar toplardın torbana.

Üstüne serçe sürüsü inmiş, o mutlu

Ağaca benzerdin, deniz kokan yollarda

Şiirler düştü mü aklına! N'oldu sana!

Boşaldın, susuz değirmene döndün şimdi

NASIL YAR DİYEYİM

Nasıl yar diyeyim ben böyle yare

Mecnun edip çöle saldıktan sonra

Alemin bağında bülbüller öter

Giden benim gülüm solduktan sonra

Coşkun sular gibi çağlamayan yar

Gönlünü gönlüme bağlamayan yar

Benim şu halime ağlamayan yar

Daha ağlamasın öldükten sonra

PİR SULTAN ABDAL'ım sürem bu yolu

İnsanın kamili olmuşam kulu

İster yağmur yağsın isterse dolu

Gidem ben ummana daldıktan sonra

Nasıl Öderim

Bugün yalan dünya, yarın ahiret

Sen imdat etmezsen kime giderim.

Bu borcun altından kalkmak marifet,